กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 189 กลิ่นอาย
“คุณช่วยไปปลอบใจจ้าวเหลียงหน่อยได้ไหม ผมเข้าใจความรู้สึกของเขา แต่ว่าจำนวนสิ่งปนเปื้อนทางทะเลมากกว่าบนผืนดินเกือบสิบเท่า เป็นไปไม่ได้เลยที่จะรักษาไว้ได้……”
“เป็นไปได้” เมิ่งจิ้งถิงขัดขึ้น “พวกคุณไม่ได้พัฒนาน้ำยาที่ใช้กับสิ่งปนเปื้อนทางทะเลขึ้นมาแล้วหรือไง สัญญาณชีวภาพที่มันสร้างขึ้นทำให้พวกมันรังเกียจ หรือทำให้พวกมันเผ่นหนี ก็ได้ทั้งนั้น ผมสังเกตมาแล้ว สองฝั่งของจุดขึ้นฝั่งเป็นภูเขาสูงชัน ถือเป็นปราการธรรมชาติได้ ถ้าตีกลุ่มนี้ให้ถอยไปได้ ก็เสริมแนวป้องกันใหม่ได้เต็มที่”
ผู้บริหารระดับสูงถอนหายใจ “แต่เงินลงทุน…นครหลวงไม่มีเงินจริง ๆ แล้ว”
“ไม่เป็นไร ซือเก๋อมีเงิน” เมิ่งจิ้งถิงว่า
ผู้บริหารระดับสูง “?”