กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 175 มาทำกิจกรรมสร้างทีมที่เยี่ยนตู
ระหว่างทางไปห้องพัก ฟางเชียนก็ทบทวนชีวิตครึ่งค่อนที่แสนสั้นของตัวเองไปหนึ่งรอบ
เขาหยุดรถเข็นอาหาร แล้วเคาะประตู
ในสายตาของฟางเชียน แม้แต่ร่องประตูบานนี้ก็ยังมีปราณทมิฬลอยออกมาข้างนอก
เสียงฝีเท้ากระจัดกระจายดังเข้ามาใกล้ ไม่นานประตูห้องก็เปิดออก
เมิ่งจิ้งถิงไม่มีอะไรที่เรียกว่า “เรียบร้อย” ได้เลยสักนิด ครึ่งตัวบนแค่คลุมเสื้อเชิ้ตที่ถูกกระชากเปิดไว้ สวมกางเกงขาสั้นตัวหนึ่ง ผมยุ่งเหยิงจนตั้งชี้ ซึ่งยิ่งทำให้ส่วนสูงของเขาสูงขึ้นอีกหนึ่งนิ้ว พอเขาก้มลงมองฟางเชียนจากที่สูง ก็มองไม่ออกเลยว่ามี “ความเป็นมนุษย์” อยู่ตรงไหน