กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 164 ไม่จำเป็น
“ดูรูปกระต่ายที่วาดในนี้น่ะ น่ารักมากเลย!” จงซวินชี้ไปที่จุดหนึ่งในคู่มือ
แต่สายตาของเมิ่งจิ้งถิงกลับตกลงบนใบหน้าของเขาทั้งหมด สันจมูกสูงกับกรามที่ลื่นไหล เวลายิ้มราวกับหมอกเบาที่พลิกฟูขึ้นในหุบเขาลำธาร พัดผ่านพฤกษาและสรรพชีวิตไปทั่ว จนเผยกลิ่นอายแห่งแก่นแท้เทพจาง ๆ ออกมา
เมิ่งจิ้งถิงจึงเออออว่า “อือ น่ารัก”
จงซวินหันกลับมาด้วยความประหลาดใจ เมิ่งจิ้งถิงฉวยโอกาสโน้มตัวลงจูบ
“เอ่อ…” เซี่ยเหวินเฉิงเพิ่งจะหันหลังกลับ ก็หันกลับมาอย่างรวดเร็วดุจฟ้าแลบ “โอ๊ยแม่เจ้า!”
จงซวินรับรู้รสขมเจือจางอ่อน ๆ “ดื่มชามาเหรอ?”
“อือ ตอนมาก็ชง ‘หานซานชุ่ย’ มาถ้วยหนึ่ง”