กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 161 ต้องพูดความจริง
ภาษาจีนโบราณยังห่างไกลจากคนพวกนี้อยู่พอสมควร พอถึงช่วงเวลาสำคัญก็ต้องให้เด็กเนิร์ดลงสนาม
เด็กเนิร์ดเองก็ได้เจอกระต่ายเหมือนกัน
เมื่อกระเช้าขึ้นถึงจุดสูงสุด ทุกคนต่างกลั้นหายใจ
แต่แล้วก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น
“ซุนเลี่ย อยู่ไหม” เซี่ยเหวินเฉิงกดหูฟัง
ในนั้นมีเสียงเคาะเป็นจังหวะสามครั้ง สื่อความว่า อยู่ ไม่มีอะไร
ดวงตาสีแดงฉานของกระต่ายจ้องมองซุนเลี่ย พลางพูดว่า “คุณอ่านหนังสือมามากไหม”
“ก็พอ ๆ กัน” ซุนเลี่ยตอบอย่างระมัดระวัง “ปกติว่างก็อ่านหนังสือทุกแบบ”
กระต่ายจ้องมองอยู่นาน