เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 159 ผมช่วยนาย
“จงซวิน! นายกับฉันเป็นเนื้อเดียวกัน ถ้าส่งฉันออกไปนายก็อยู่ไม่ได้!” เหมยฉิวคำรามลั่น
“หุบปาก……” จงซวินปวดหัวเพราะมันส่งเสียงใส่ “ยังเล่นบทติดใจอีก ฟางเชียนเรียกนายว่าพี่ได้ยังไง? ก่อนหน้านี้นายไม่ได้บอกความจริงกับฉันใช่ไหม?”
หนวดพลังจิตวิญญาณล้อมเข้ามาจากทั้งสี่ด้าน เหมยฉิวถอยจนถึงก้นทะเลจิตวิญญาณไม่มีทางถอยอีก สุดท้ายก็ปล่อยจอยนอนราบ
พนักงานเสิร์ฟเดินเข้ามา จงซวินทำมือเป็นสัญญาณว่าห้องส่วนตัวนี้พวกเขาเอาไว้แล้ว เขาออกไปอธิบายกับหลี่หมี่สั้น ๆ สองสามคำ หลี่หมี่ก็ไม่ติดใจ พูดว่าค่อยนัดกันใหม่วันหลัง
ซูเซิ่งเจี๋ยที่เดินกะเผลกค้ำตัวฉีเทียนที่หมดสติออกไป พอห้องส่วนตัวกลับมาเงียบลง จงซวินที่นั่งอยู่ตรงข้ามฟางเชียนก็ค่อย ๆ ยกมือขึ้น ไม่นานปลายนิ้วก็ก่อตัวเป็นหมอกดำก้อนเล็ก ๆ ราวงูเลื้อย