กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 133 บดขยี้ฝ่ายเดียว
จงซวินลุกขึ้นยืนหน้าซีด ปวดหัวจนแทบทรงตัวไม่อยู่
เขาควรจะกลับมาให้เร็วกว่านี้หรือเปล่า…
เมิ่งจิ้งถิงประคองหลังจงซวินไว้ ศึกนี้ไม่มีใครผ่อนมือแม้เสี้ยว แต่พอเห็นหยวนป๋อนอนราวกับหลับ เมิ่งจิ้งถิงก็ได้กลิ่นคาวเลือดในลำคอ
ฟางเชียนพลันก้าวเท้าช้า ๆ ขึ้นไปข้างหน้า
สวี่เหิงโจวเดาเจตนาของเขาได้ จึงกัดฟันพูด “อย่าแตะ!”
แต่ฝีเท้าของฟางเชียนไม่หยุดลง
ในดวงตาสวี่เหิงโจวพลันปะทุความดุดันออกมา แต่พอเขาเงยหน้าขึ้นกลับชะงักไป
ฟางเชียนยังคงมีสีหน้าเหม่อลอยเป็นใบ้อย่างเดิม ดวงตาเปล่งประกายแบบไร้ชีวิต แต่หยาดน้ำตากลับร่วงหล่นไม่ขาดสาย กระทั่งเขาย่อตัวลงข้างหยวนป๋อ หยดน้ำตาร้อนผะผ่าวกระแทกลงบนหลังมือ เขาจึงรู้สึกตัวขึ้นมา
“จงซวิน นี่คืออะไร” ฟางเชียนถาม