กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 112 นายฟ้องผมได้
แค่เพียงครึ่งวันกว่า ห้องประชุมก็เริ่มอบอวลไปด้วยกลิ่นดินปืน
“อวิ๋นตู เยี่ยนตู ซวิ่นตู ล้วนมีงบประมาณเหลือเฟือ ขนาดนี้ยังจะขอกันอีก! ยังจะขอจัดสรรเงินอีก! พวกคุณช่วยไปดูเฟิงตูกับหลานตูบ้างได้ไหม? ผมกับท่านผู้คุมกฎผูไถแทบจะต้องออกไปขอทานตามถนนกันอยู่แล้ว! พื้นที่เขตเอลดลงเรื่อย ๆ จำนวนคนในเขตบีเพิ่มขึ้นทุกวัน ทำไมไม่ระเบิดพวกเราไปเลยล่ะ?!”
บรรดาผู้บริหารระดับสูงในภาพฉายขนาดใหญ่ต่างมองภาพนี้อย่างสงบ ไม่ใช่เพราะเย็นชา แต่เพราะเห็นจนชินตา
จวงจิ่วบีบขมับ “ผมเคยบอกไปแล้วไงว่าเขตบีของพวกคุณไม่จำเป็นต้องรับคนมากขนาดนั้น…”