กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 109 นายตายแน่
ไม่ใช่ความผิดของฟางเชียน อาหารที่สลักลงในยีนของเขาตั้งแต่ถือกำเนิดก็คือ มนุษย์ กับสิ่งปนเปื้อน
อย่างแรกไม่มีทางเป็นไปได้แล้ว ส่วนอย่างหลังเขาแทบจะออกจากศาลตัดสินไปล่าด้วยตัวเองทุกไม่กี่วัน พูดตามตรง ช่วงหนึ่งรอบ ๆ เยี่ยนตูแทบไม่เห็นแม้แต่เงาของสิ่งปนเปื้อน เมิ่งจิ้งถิงน่าจะมอบเหรียญเกียรติยศให้เขาสักหน่อย
เนื้อวัว 30 ชั่ง ฟางเชียนกวาดเรียบในพริบตา
จงซวินอึ้งไปเล็กน้อย จ้องมองท้องของฟางเชียน
แบนราบ
“ฮะฮะ” ฟางเชียนกินจนอร่อย เลยอารมณ์ดีอธิบายสักสองประโยค “อาหารพอลงท้องก็กลายเป็นพลังงานและพลังปนเปื้อนของผมทันที พวกเราไม่มีเรื่องท้องแตกเพราะกินเยอะหรอก”