กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 82 รบกวนด้วย!
“หลี่หมี่นัดผมไปกินข้าว ตอนค่ำไม่ต้องรอนายแล้ว” ตอนที่จงซวินโทรศัพท์นั้น เขามาถึงโรงรถแล้ว
ในหัวของเมิ่งจิ้งถิงไล่ข้อมูลของหลี่หมี่อย่างรวดเร็วครั้งหนึ่ง แล้วถามว่า “จบกี่โมง?”
“ห้าทุ่มต้องกลับถึงศาลตัดสินแน่นอน”
“อืม ไปเถอะ” น้ำเสียงของเมิ่งจิ้งถิงยังมีความเย็นชาแข็งกระด้างที่ปลอบยากอยู่เล็กน้อย ราวกับจะตีระฆังเตือนจงซวินให้ดังก้องยาว แต่ปกติเขาเอื้อนเอ่ยอ่อนโยนเพียงสามส่วน จงซวินกลับเอาไปใช้เต็มสิบส่วน ไม่มีความกลัวแม้แต่นิดเดียว
จงซวินขับซูเปอร์คาร์สีดำคันนั้นของเมิ่งจิ้งถิง
คลื่นลมปราณพร้อมเสียงดังหึ่งก้องพุ่งออกจากศาลตัดสิน