กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 80 จำไว้ให้ขึ้นใจ
ในความฝัน จงซวินเดินไปจนถึงข้างลาวา ร้อนจนเหงื่อไหลโทรม ละอองไฟที่เดือดพล่านปลิวเข้ามากระทบใบหน้า เขาตกใจตื่นขึ้นในทันใด จากนั้นขยับตัวก็พบว่าตัวเองแทบจะหลุดเป็นชิ้น ๆ แผ่นหลังแนบชิดกับอกของเมิ่งจิ้งถิง ไม่แปลกเลยที่ร้อนขนาดนี้
แทบจะทันทีที่เขาเพิ่งขยับ แขนของเมิ่งจิ้งถิงก็รัดแน่นขึ้น
“ไม่หนี” จงซวินเอ่ย เสียงแหบแห้งหนักมาก เขาครุ่นคิดครู่หนึ่ง แล้วถามว่า “วันที่เท่าไรแล้วครับ”
ไม่ใช่ว่าเวลากี่โมง แต่เป็นวันที่เท่าไร
“วันที่สิบเจ็ด” เมิ่งจิ้งถิงเอ่ยเสียงต่ำ ยังมีความง่วงงุนอยู่บ้าง
เต็ม ๆ ห้าวัน จงซวินคิดในใจ นับได้พอ ๆ กับกระบวนการทั้งหมดของช่วงรัทอัลฟ่าชั้นสูง