กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 75 นายยังปกป้องอีก
เมิ่งจิ้งถิงโมโหจนหัวเราะออกมา
จงซวินไอแห้งสองทีแล้วเปลี่ยนเรื่องพูด ราวกับจะปลอบใจว่า “ผมก็ไม่คิดเหมือนกันว่าต้นไทรจะดึงผมเข้าไปทันที…”
“จงซวิน” เมิ่งจิ้งถิงขัดขึ้น “ผมแค่ตามใจนาย ไม่ได้แปลว่าผมโง่”
“จากตำแหน่งในภาพถ่ายความร้อนที่เซี่ยเหวินเฉิงส่งกลับมา ตอนนั้นนายอยู่ตรงกลางพอดี สิ่งปนเปื้อนเลือกนายออกมาได้อย่างแม่นยำได้อย่างไร แล้วยังกักพวกเขาไว้ในมิติเล็ก ๆ ได้อีก?”
จงซวิน: “ผมก็ไม่รู้…”
“ตอนที่ผมเจอนาย นายอยู่ห่างจากทางออกแค่เจ็ดจุดสามเมตร ผมจำได้ว่านายว่ายน้ำเก่งมาก ทำไมถึงปล่อยตัวเองจนขาดออกซิเจนได้?”