กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 67 จะไปเดต
โชคดีที่กำแพงกั้นฟีโรโมนหนาพอ ไม่มีใครรับรู้ได้ รวมถึงสวี่เหิงโจวที่นอนตายเป็นหมาหมดสภาพอยู่ห้องข้าง ๆ
เมิ่งจิ้งถิงใส่กางเกง กำแพงกั้นรวบฟีโรโมนของทั้งสองคนไว้ในห้องทั้งหมด
“บ่ายนี้ผมออกภารกิจ” เมิ่งจิ้งถิงเอ่ยเสียงต่ำ
จงซวินปาผ้าปูหมอนใส่เขา
เมิ่งจิ้งถิงยกมือรับไว้ พลางหัวเราะ “ก็เห็น ๆ อยู่ว่านายเป็นคนล่อผมก่อน คราวหน้าจะกล้าอีกไหม”
จงซวิน “กล้าสิ!”
เมิ่งจิ้งถิงพยักหน้าอย่างชื่นชม จากนั้นติดกระดุมเสื้อเชิ้ตเม็ดสุดท้าย ก้มลงจูบหน้าผากจงซวิน “นอนให้เต็มที่ก่อน ตื่นแล้วโทรหาผมด้วย”
“อืม”
พอประตูห้องปิดลง จงซวินก็นอนหลับในวินาทีนั้นจริง ๆ