เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 38 เส้นหุ่นเชิด
ซูเซิ่งเจี๋ยมีกลิ่นเหล้าคลุ้งทั้งตัว ก่อนที่จงซวินจะหรี่ตาลงเล็กน้อยและเตรียมเอ่ยปาก เขากล่าวอย่างแข็งทื่อว่า “ขอโทษ ผมไม่ได้เห็น”
จงซวินขี้เกียจจะเปลืองคำพูดอีกแม้แต่คำเดียว จึงหันหลังเดินจากไป
หลังจากเขาเดินไปแล้ว ซูเซิ่งเจี๋ยค่อย ๆ ยกมือขึ้นกดท้ายทอย
ตอนนั้นเขาตกอยู่ในอาการคลุ้มคลั่ง ถูกความเจ็บปวดแสนสาหัสเล่นงานทั้งวัน ตอนที่หนวดพลังจิตวิญญาณเข้ามาและต่อพลังจิตวิญญาณให้อีกสองเส้น ร่างกายก็ผ่อนคลายลงอย่างกะทันหัน ราวกับมีคนฉุดเขาขึ้นมาจากใต้ผิวน้ำที่อึดอัดจนหายใจไม่ออก หลังความสิ้นหวังถึงขีดสุด เขาก็ได้เห็นทางมีชีวิต
ตอนนี้ซูเซิ่งเจี๋ยยังลืมรสสัมผัสของการสูดหายใจเข้าลึก ๆ ครั้งนั้นไม่ได้
“เซิ่งเจี๋ย นายไม่เป็นไรใช่ไหม” ฉีเทียนก้าวเข้ามาถาม
ซูเซิ่งเจี๋ยส่ายหน้า