กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 25 ทำไมไม่มีความสุข?
ออกจากห้องพยาบาล เมิ่งจิ้งถิงเป็นคนขับรถของศาลตัดสิน
จงซวินขึ้นนั่งเบาะข้างคนขับ รู้สึกว่าผู้ชายคนนี้ดูเหมือนจะไม่ค่อยสบอารมณ์เท่าไร
ถึงแม้จะยังคงท่าทางลึกซึ้งเฉยเมยแบบเดิมก็ตาม
“ฉันเลี้ยงข้าวนายเอง” จงซวินเอ่ย “หม้อไฟ?”
เมิ่งจิ้งถิง: “ได้ ที่ไหน”
หลังจากจงซวินบอกตำแหน่งไป พอดีถึงไฟแดง เขาจึงถามเบา ๆ “ประชุมไม่ราบรื่นหรือ ทำไมดูไม่ค่อยสบอารมณ์เลย”
เมิ่งจิ้งถิง: “...เปล่า”
“พูดมา” น้ำเสียงจงซวินยังราบเรียบ แต่ผิวเนื้อของเมิ่งจิ้งถิงกลับค่อย ๆ ตึงขึ้น ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่เคยเกิดขึ้นแม้ยามเผชิญกับสิ่งปนเปื้อนและม่านพิษที่อันตรายเพียงใด
เมิ่งจิ้งถิงไม่ได้กลัวจงซวินที่คลุ้มคลั่งอาละวาดเหมือนแต่ก่อน กลับกลัวตอนนี้เสียมากกว่า