เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 3 นายเสียงดัง
“เมิ่งจิ้งถิงยังนอนอยู่” จงซวินดึงเก้าอี้ออกมานั่ง แล้วบอกป้าแม่บ้านให้เพิ่มชามกับตะเกียบอีกหนึ่งชุด “เมื่อคืนผมทำการบำบัดจิตวิญญาณให้เขา”
ถานเชวี่ยทั้งคนเหมือนถูกฟ้าผ่า
คนเก่งที่คลุกคลีอยู่ข้างศาลตัดสินและข้างเมิ่งจิ้งถิงมาโดยตลอด ทั้งเป็นผู้ประสานงานทั้งเป็นผู้ช่วยส่วนตัว ได้ค่าตอบแทนมหาศาลผู้นี้ ตอนนี้รูม่านตาสั่นระริก ริมฝีปากสั่นเทา
หัวหน้ายังมีชีวิตอยู่ไหมเนี่ย?
ในหัวของถานเชวี่ยเกิดพายุฝนฟ้าคะนอง แต่ก็ไม่กระทบต่อประสาทสัมผัสอันไวคมของเขา
จงซวินเริ่มลงมือกินอาหารเช้าแล้ว ไม่เหมือนปกติที่เขาเอาแต่คลานอยู่ในเงามืด นั่งลงตรงนั้นก็ห่อไหล่เคี้ยวอย่างด้านชา วันนี้จงซวินมีกริยางดงาม หลังของเขาบังแสงที่สาดเข้ามา ในดวงตาอันสงบนิ่งมีความกระจ่างใสที่ทำให้ใจสะดุ้ง