กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 80 นั่นมันโง่เง่าเบาปัญญา
หยุนซียืนใจลอยอยู่เช่นกัน รอบกายปกคลุมด้วยหมอกสีเทาอันชวนอึดอัด
หลี่เสียนได้สติก่อน พอเห็นลูกสาวเลี้ยงเป็นเช่นนี้ก็อดหัวเราะไม่ได้ “ที่แท้เจ้าก็รู้สึกกระวนกระวายและหวาดกลัวเป็นด้วย!”
หยุนซีมองหลี่เสียนอย่างงุนงง แล้วเอียงศีรษะอย่างไร้เดียงสา “ข้าไม่ควรกระวนกระวายหรือ”
หลี่เสียนปรับสีหน้าให้จริงจังแล้วพยักหน้า