กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 56 ความรู้สึกเหนือกว่า
มารดาหยุนซีเอื้อมมือมาทางหยุนซีอีกครั้ง
หยุนซียิ้มทะเล้นแล้วกระโดดหลบ กางมือออก “เดิมทีก็มีส่วนของเจ้าอยู่หรอก แต่…เจ้าน่ะ สมองรวนไปแล้วกระมัง ช่างเถอะ”
นางจงใจพูดแบบนี้
มารดาหยุนซีกัดฟัน สีหน้ามืดครึ้ม จ้องหยุนซีเขม็ง
ขนหลังหยุนซีลุกชัน ใครจะชอบให้คนจ้องด้วยสายตาแบบนี้กัน!