กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 18 แสร้งยกมือกดหน้าผาก
หยุนซีขี้เกียจจะพูด จึงยืนมองอยู่ข้าง ๆ ด้วยสายตาเย็นชา
หลี่เสียนที่กำลังโกรธกลับไม่มองพ่อแม่หรือพี่ชาย แต่หันมาทางหยุนซี ใจเต็มไปด้วยความทุกข์ระทม สุดท้ายเขาก็ถามอย่างยากลำบากว่า “เจ้ามองออกตั้งนานแล้วใช่หรือไม่?”