บทที่ 91: อวี๋เฟิงฉีกลับมาแก้แค้น

บทที่ 91: อวี๋เฟิงฉีกลับมาแก้แค้น

ดวงอาทิตย์ของแดนต่างมิติดูเหมือนจะไม่มีวันลับขอบฟ้า แสงตะวันสีขาวตัดกับท้องฟ้าสีน้ำเงินเข้มจนกลายเป็นภาพทั้งหมดเหนือศีรษะ บ้านหลังเล็กที่ก่อด้วยอิฐและกระเบื้องตั้งอยู่ริมป่า พอดีให้สัมผัสสายลมทะเลที่พัดมาจากเส้นขอบฟ้า

หลังจากเคลื่อนย้ายหลายครั้ง ร่างของลู่โจวและคนอื่น ๆ ก็มาถึงด้านหลังเนินดินหน้าหมู่บ้าน ส่วนซุนชิงไห่ก็หมดแรงจนล้มแผ่อยู่บนพื้นเพราะฝืนตัวเองมากเกินไป

เพื่อหลบหนี เขารีดเค้นพลังจิตวิญญาณทั้งหมดของตัวเองจนเหือดแห้ง

ฟางเยว่เหยาหอบหายใจพลางพาดมือบนไหล่ลู่โจวเพื่อใช้เป็นที่พยุง

“คราวหน้าเรื่องอันตรายแบบนี้ นายไปเองนะ...”