บทที่ 83: ตีไม่ผิด ผิดก็ไม่ขาดทุน

บทที่ 83: ตีไม่ผิด ผิดก็ไม่ขาดทุน

เหล่านักล่าปีศาจที่กำลังหนีตายพากันวิ่งสุดชีวิตไปตามทางเล็กๆ จนกระทั่งถึงสุดเขตหมอกและบุกเข้าไปในบ้านไม้หลังหนึ่งถึงได้หยุดลง

ทุกคนหอบจนแทบขาดใจ เสื้อผ้าเปียกโชกไปด้วยเหงื่อและยังเปื้อนคราบเลือด บางคนถึงกับถูกหนวดอสูรฟาดนิ้วหักระหว่างทางโดยไม่รู้ตัว

“พวกเราหนีออกมาได้แล้วเหรอ?” เฉียวชวนทิ้งตัวนั่งลงกับพื้น ถ้าไม่ได้ให้ลูกน้องแบกมาตลอดทาง คนที่นั่งทำงานในออฟฟิศมานานอย่างเขาคงตายไปตั้งแต่ครึ่งทางแล้ว

หยางเฉิงหลงก็ไม่ต่างกัน เพียงแต่ตอนนี้นอกจากใจยังเต้นรัวแล้ว เขายังรู้สึกสับสนอยู่เล็กน้อย

อวี๋เฟิงฉีเหลือบมองหมอกหนานอกหน้าต่าง เมื่อไม่เห็นหนวดอสูรโผล่ออกมาอีกก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก