บทที่ 72: ขอฟางเยว่เหยาเป็นอาจารย์ ฝึกค่ายกลเล่นแร่แปรธาตุอย่างหนัก

บทที่ 72: ขอฟางเยว่เหยาเป็นอาจารย์ ฝึกค่ายกลเล่นแร่แปรธาตุอย่างหนัก

เขตฝูโซ่วคือแหล่งผลิตโลหิตที่ใหญ่ที่สุดของพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นโลหิตสำหรับดูดกินในชีวิตประจำวัน หรือโลหิตที่ต้องใช้ในพิธีคืนชีพของไวเคานต์เผ่าโลหิต ล้วนต้องพึ่งพาที่นั่นทั้งสิ้น

แต่หลังจากลู่โจวเข้ามาแทรกแซง ปริมาณโลหิตที่พวกเขาผลิตได้ก็ลดลงเรื่อยๆ ทันทีที่มีคนหายตัวไป ก็จะดึงดูดการตรวจสอบจากนักล่าปีศาจ

เมื่อถูกซักถาม คนระดับสูงกลับเลือกที่จะเงียบ

จ้าวมู่เชียนเหลือบมองชายผมยาวที่นั่งอยู่ทางขวามือของตัวเอง ก่อนหรี่ตาถามว่า

“เรื่องทางเขตฝูโซ่ว นายเป็นคนรับผิดชอบมาตลอด เล่ามาสิว่าตกลงเกิดอะไรขึ้น”