บทที่ 62: แค่แสงแดดยังเอาชนะไม่ได้ ยังกล้ามาตีเสมอฉันอีกเหรอ?

บทที่ 62: แค่แสงแดดยังเอาชนะไม่ได้ ยังกล้ามาตีเสมอฉันอีกเหรอ?

ตาแก่นี่เจ้าเล่ห์จริงๆ เปิดฉากมาก็รีบบอกสถานะตัวเอง แบบนี้ฉันก็พอประเมินได้แล้วว่าข้อมูลที่แกมีมีค่ามากแค่ไหน!

พอเห็นสีหน้ากระตือรือร้นอยากลองของของลู่โจว หลี่สวินซานก็ถึงกับมึนงงไปเลย

เดี๋ยวนะ ทำไมนายถึงดูตื่นเต้นขึ้นมาล่ะ?

หนวดที่พุ่งทะลุขึ้นมาจากใต้ดินทำลายเพดาน แสงแดดที่ส่องเข้ามาจึงกั้นอยู่ตรงกลางระหว่างทั้งสองฝ่ายพอดี

หลี่สวินซานพลันคิดแผนการหนึ่งขึ้นมา

“นายบุกแก๊งอินทรีทมิฬเข้ามาเพราะต้องการฆ่าคนอย่างเดียวใช่ไหม?”

“ใช่ ฉันเข้ามาฆ่าคนโดยเฉพาะ”

“???”

เหตุการณ์ที่ไม่เป็นไปตามบทเลยสักนิดทำให้หลี่สวินซานเกือบสำลักน้ำลายตัวเองตาย