บทที่ 40: ฟางเยว่เหยา: ลู่โจว ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ก็รับฉันเป็นแม่เถอะ

บทที่ 40: ฟางเยว่เหยา: ลู่โจว ถ้าไม่ไหวจริง ๆ ก็รับฉันเป็นแม่เถอะ

เมื่อลู่โจวมาถึงทางเชื่อม ลิฟต์ก็ลงมาถึงพอดี

ลิฟต์ตัวนี้ซ่อนอยู่ลึกมาก อยู่หลังกำแพงด้านหนึ่ง น่าจะต้องเปิดใช้งานด้วยสวิตช์พิเศษถึงจะปรากฏออกมา แต่ตอนที่เขามาถึง มันถูกใครบางคนทำลายไปแล้ว

น่าจะฝีมือพวกทาสโลหิตไม่กี่คนนั่นแหละ

เสียงกระแสไฟฟ้าที่คุ้นเคยดังขึ้น ลู่โจวก็เดาได้ทันทีว่ากำลังจะเกิดอะไรขึ้น

“อย่าคิดว่าฆ่าจางเสี่ยวหลานแล้วจะทำตัวกร่างต่อไปได้นะ”

ประโยคนี้ไม่ได้พูดโดยจางไฉเสวี่ย แต่ลู่โจวคาดเดาคำพูดของอีกฝ่ายไว้ล่วงหน้า และชิงพูดดักทางก่อนที่เสียงจากลำโพงจะดังขึ้น

มุมปากของจางไฉเสวี่ยกระตุก เธอแค่นหัวเราะแล้วพูดว่า “ไม่เบานี่ รู้จักชิงตอบแล้ว”