บทที่ 36: ไม่เรียกแม่ก็ฆ่าทันที

บทที่ 36: ไม่เรียกแม่ก็ฆ่าทันที

ลู่โจวหันกลับไป เตรียมสอบสวนจางโม่ต่อเรื่องวิธีออกจากสถานที่บ้าๆ แห่งนี้

ใครจะคิดว่าจางไฉเสวี่ยไม่ได้คิดจะปล่อยช่องโหว่ไว้แม้แต่นิดเดียว ร่างของจางโม่เริ่มเน่าเปื่อย ผิวหนังและกล้ามเนื้อกำลังละลายกลายเป็นน้ำเลือดด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

“ไม่! ท่านแม่! ผมยังมีประโยชน์อยู่ ท่านจะฆ่าผมไม่ได้นะ! ผมติดตามท่านมาหลายปี ต่อให้ไม่มีผลงานก็ยังมีความเหนื่อยยากบ้าง!” จางโม่ร้องด้วยความหวาดกลัว

จางไฉเสวี่ยแค่นหัวเราะเย็นชา “ไอ้ขยะ แกพาคนไปติดกับทั้งที ดันพาตัวเองเข้าไปด้วย ในเมื่อเป็นแบบนี้ แกก็ตายๆ ไปซะตั้งแต่เนิ่นๆ”

“ท่านไม่ได้บอกว่าพวกเราเป็นลูกของท่านเหรอ?!”

“หมาตัวหนึ่งก็อยากมาเป็นลูกฉัน?”