บทที่ 18: พรสวรรค์ด้านปริภูมิ และวัตถุพิสดารชิ้นที่สอง

บทที่ 18: พรสวรรค์ด้านปริภูมิ และวัตถุพิสดารชิ้นที่สอง

ลู่โจวยังไม่ทันได้ถามว่าเกิดอะไรขึ้น มีมีดบินเล่มหนึ่งก็พุ่งเข้าใส่จากด้านหลังของซุนชิงไห่ หากอีกฝ่ายตอบสนองไม่ทัน มีดเล่มนี้คงทะลุอกไปแล้ว

ถึงอย่างนั้น ซุนชิงไห่ก็หมดแรงจะฝืนต่อ ก่อนล้มลงไปอย่างแรง

ตอนนั้นเอง หน่วยคนกว่าสิบคนก็เดินออกมาจากหัวมุมที่อยู่ไกลออกไป ทุกคนติดอาวุธครบมือและตั้งท่าพร้อมรบ ผู้นำหน่วยมีแววตาเย็นชา ก่อนเดินเข้ามาใกล้อย่างรวดเร็ว

เฉียนกว่างหลงเหยียบศีรษะซุนชิงไห่พลางพูดอย่างไม่ใส่ใจว่า “ไม่ใช่ว่านายชอบวิ่งหนีเพราะมีพรสวรรค์ด้านปริภูมิหรอกเหรอ? ลองวิ่งให้ฉันดูอีกทีสิ”

“ไสหัวไป!” ซุนชิงไห่ใช้แรงมากเกินไปจนขาดอากาศ หัวจึงขึ้นสีแดงก่ำ