ตอนที่ 272 วันวานของเวินหร่านกับพ่อแม่

ตอนที่ 272 วันวานของเวินหร่านกับพ่อแม่

โจวซุ่ยหนิงเหลือบมองเวลา ไม่มีเวลามัวเกรงใจกับเขาแล้วจริง ๆ

เธอรับถุงมา กล่าวขอบคุณหนึ่งคำ แล้ววิ่งออกไปทันที

อพาร์ตเมนต์แห่งนี้อยู่ห่างจากโรงเรียนเพียง 100 เมตร เดินไปยังเร็วกว่า ขับรถเสียอีก โจวอวี้จือจึงไม่ได้ไปส่งเธอ เขาเพียงยืนมองส่งอยู่ตรงประตูจนกระทั่งเงาของเธอลับหายไป ก่อนจะส่ายหน้าอย่างจนใจแล้วกลับเข้าอพาร์ตเมนต์

ขณะที่โจวซุ่ยหนิงนั่งอยู่ในห้องเรียน ยังเหลือเวลาอีก 10 นาทีก่อนเสียงกริ่งเข้าเรียน

ขณะที่เธอกำลังจะดูว่าโจวอวี้จือเตรียมอาหารเช้าอะไรไว้ให้ จู่ ๆ ก็มีคนตบฝ่ามือลงบนหลังเธอ

ปฏิกิริยาตามสัญชาตญาณต่ออันตรายทำให้เธอยกมือขึ้นคว้ามืออีกฝ่ายอย่างรวดเร็ว กำลังจะออกแรงดึง ก็ได้ยินเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดจากอีกฝ่าย

ตอนนั้นเองเธอถึงนึกขึ้นได้ ที่นี่คือประเทศฮวา ไม่ใช่หนานโจว

โจวซุ่ยหนิงรีบปล่อยมือ แล้วเบี่ยงตัวไปขอโทษ

หงอ้าย รูมเมตของเธอเมื่อวาน สะบัดแขนที่เกือบถูกดึงจนหักไปมา เธอไม่ได้ถือสาอะไร