กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 267 พ่อ
แถมพ่อผู้แข็งแกร่งของพวกเขายังเป็นฝ่ายบังคับให้พวกเขาขอโทษเองอีก?
นี่มันเพราะอะไรกัน?
โจวฉีเซียวเชิดคางไปทางเด็กอ้วนอีกครั้ง “เห็นไหม? ถึงฉันจะอัดพ่อของนายจนฟันร่วงเกลื่อนพื้นได้ แต่ฉันก็ไม่ได้ใช้กำลังรังแกคนอ่อนแอ ลูกสองคนของฉันก็ไม่ทำเหมือนกัน แบบนี้ถึงจะเรียกว่ายอดฝีมือที่แท้จริง”
ไม่รู้ว่าคำพูดของโจวฉีเซียวไปสะกิดจุดไหนของเด็กอ้วนเข้า
เขาเงยใบหน้าอ้วนกลมที่เต็มไปด้วยน้ำมูกและน้ำตาขึ้น ดวงตาทั้งสองข้างมองโจวฉีเซียวด้วยความเลื่อมใสเต็มเปี่ยม
จากนั้นก็ร้อง “ว้าว!” ออกมาอย่างเว่อร์วัง น้ำเสียงเปี่ยมด้วยความชื่นชม
ดวงตาที่ร้องไห้จนแดงก่ำจับจ้องโจวฉีเซียวไม่กะพริบ ส่องประกายราวกับไฟส่องค้นหา