กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 265 เด็ก
แต่มีประโยคหนึ่งที่โจวฉีเซียวไม่ได้พูดออกมา
ที่ฉันรักพวกเขา เพราะพวกเขาเป็นลูกที่เธอให้กำเนิด ดังนั้นไม่ว่าจะเป็นผู้ชายหรือผู้หญิงก็ไม่ต่างกัน
เพราะรักเธอ ฉันถึงรักพวกเขา แค่นั้น
เขากลัวว่าถ้าพูดออกไป เวินหร่านจะเป็นห่วงสภาพจิตใจของเขา
แต่สำหรับเขา มันเป็นแบบนั้นจริง ๆ
เขาเป็นคนบ้าที่มีแนวโน้มทำร้ายตัวเอง เพียงเพื่อเวินหร่าน เขาจึงพยายามเรียนรู้ที่จะเป็นคนปกติ
ทุกอย่างล้วนมีเวินหร่านเป็นเงื่อนไข……
“โจวชีชี?”
เสียงเรียกเบา ๆ ดังขึ้นข้างหู โจวฉีเซียวได้สติกลับมา เมื่อเห็นแววสงสัยเล็กน้อยในดวงตากวางของเวินหร่าน เขาก็ยกมุมปากขึ้นข้างหนึ่ง ก่อนก้มลงจูบริมฝีปากแดงของเธอ