ตอนที่ 260 ขอแต่งงาน

ตอนที่ 260 ขอแต่งงาน

โจวฉีเซียวหลับตาลงอย่างว่าง่าย เวินหร่านรีบลงจากรถแล้วเดินอ้อมมาทางฝั่งของเขา เปิดประตูรถ ดึงมือเขาเป็นสัญญาณให้ลงมา

เวินหร่านพาเขาปรับทิศทางเล็กน้อย จากนั้นประคองเขาเดินไปข้างหน้า

“ห้ามลืมตาเด็ดขาดนะ! ข้างหน้าเป็นพื้นราบทั้งหมด เดินไปได้อย่างสบายใจเลย”

แม้โจวฉีเซียวจะมองไม่เห็นภาพเบื้องหน้า แต่ประสาทการได้ยินของเขายอดเยี่ยมมาก จึงรับรู้ได้ว่ามีคนกำลังเดินไปเดินมาอยู่ไม่ไกลนัก

มีทั้งหมดสิบสามคน ฟังจากเสียงฝีเท้าแล้วล้วนเป็นคนธรรมดา

เขายิ่งรู้สึกสงสัย หากเวินหร่านคิดจะมอบเซอร์ไพรส์ให้เขา แล้วทำไมถึงปล่อยให้คนอื่นเดินไปเดินมาอยู่ข้างหน้า?

หลังจากเดินไปประมาณสิบกว่าก้าว จู่ ๆ เวินหร่านก็หยุดลง

แต่เด็กสาวกลับไม่พูดอะไร โจวฉีเซียวหันศีรษะไปหาเธอด้วยความสงสัยเล็กน้อย ทว่ายังคงเชื่อฟังไม่ยอมลืมตา

“เอ่อ คุณลืมตาได้แล้ว!”