กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 216 เขาอยากถามว่าเขาไปประเทศฮวาได้ไหม
หลังจากเวินหร่านนอนเต็มอิ่ม เธอก็สะดุ้งตื่นขึ้นมาอย่างกะทันหัน มองแสงแดดที่ส่องจ้าจนแทบแสบตา พลางยกมือกุมศีรษะแล้วกรีดร้องออกมา จากนั้นก็รีบร้อนลงจากเตียงอย่างลนลาน
เพราะรีบร้อนเกินไปจนเวียนหัวขาอ่อน ก่อนที่เธอจะล้มลงกับพื้น โจวฉีเซียวซึ่งเดิมยืนอยู่ตรงประตูก็พุ่งเข้ามาอย่างรวดเร็ว คว้าตัวเธอขึ้นมาแล้ววางกลับลงบนเตียง
“จะรีบอะไรขนาดนั้น?”
“รีบสิ! รีบมาก! รีบสุด ๆ!” เวินหร่านตอบโจวฉีเซียวแบบขอไปที พลางก้มหน้าค้นหาเสื้อผ้าที่เมื่อวานเขาโยนกระจัดกระจายไปทั่ว