กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 208 โจวฉีเซียวคลุ้มคลั่ง
รอยยิ้มแสนหวานของเวินหร่านทิ่มแทงโจวฉางเล่อจนเจ็บปวด
ตั้งแต่เด็กเธอถูกคนรอบข้างยกย่องและเอาอกเอาใจมาตลอด แทบไม่เคยพบเจออุปสรรคใด ๆ แม้จะไม่รู้ว่าฟ้าสูงแผ่นดินหนา แต่ลึก ๆ แล้วเธอกลับเป็นคนขี้ขลาดและหวาดกลัวปัญหา
ดังนั้นเมื่อเผชิญหน้ากับโจวจิ่งหนิงที่ตัวเองรับมือไม่ได้ แม้จะเคียดแค้นมากเพียงใด เธอก็รู้จักแต่การหลบหนีและหลบเลี่ยง
แต่เมื่อเห็นเวินหร่านที่ตัวคนเดียวและดูรังแกได้ง่าย เธอก็ถ่ายเทความเกลียดชังในใจทั้งหมดไปลงกับอีกฝ่ายโดยไม่เก็บงำ
ตอนนี้สองเท้าของเธอราวกับถูกตอกตรึงไว้กับพื้น ขยับไม่ได้แม้แต่น้อย
เธอยืนหลบอยู่หลังต้นไม้ด้วยคิดว่าตัวเองซ่อนตัวมิดชิด สายตาเต็มไปด้วยความอาฆาตขณะจ้องมองเวินหร่าน