เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 192 วิธีที่ตรงที่สุดและโหดร้ายที่สุด
น้ำตาบดบังดวงตาจนพร่ามัว ดังนั้นตอนที่ลืมตาได้เพียงครึ่งเดียว เธอจึงมองเห็นแค่แสงที่ถูกยืดยาวกับเงาร่างเลือนราง
เวินหร่านกลัวจนร่างกายสั่นเทาอย่างรุนแรงโดยควบคุมไม่ได้
ทันใดนั้น มือใหญ่ข้างหนึ่งก็ยกขึ้นบังตรงหน้าของเธอ ปิดกั้นภาพความโหดร้ายอันเต็มไปด้วยเลือดทั้งหมด
โจวฉีเซียวกำลังยืนอยู่ด้านหลังเวินหร่าน สีหน้าของเขาดูไม่ดีนัก
ทว่าสายตากลับจับจ้องร่างที่โงนเงนอยู่ตรงหน้าอย่างแน่วแน่
นิ้วมือของเขางอขึ้นเล็กน้อย ดูเหมือนกำลังคิดจะชักมือกลับ
วินาทีต่อมา เขาก็กดมือที่บังอยู่ตรงหน้าเวินหร่านลงบนใบหน้าของเธออย่างแรง จากนั้นจึงดึงตัวเธอเข้ามากอดไว้ในอ้อมแขน
ท้ายที่สุด เขาก็ยังทำใจไม่ได้ที่จะให้เธอเผชิญหน้ากับความจริงอันโหดร้ายโดยตรง
“เวินเหมียนเหมียน ยังกล้าวิ่งซี้ซั้วไปไหนมาไหนคนเดียวอีกไหม?”