กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 187 เช็ดน้ำลายหน่อย
เวินหร่านกำลังจะพูดว่า คุณเป็นคนพูดเองว่า พอออกจากประตูนี้ไป ฉันจะปล่อยคุณไป……
แต่คำพูดตามอารมณ์กลับวนอยู่ริมฝีปากรอบหนึ่ง ก่อนจะถูกเธอกลืนกลับลงไป
ถ้าเปลี่ยนหัวข้อมาพูดเรื่องนี้ ไม่แน่อาจต้องพูดถึงเรื่องกลับประเทศอีก
แม้ตอนนี้เธอยังกลับไปไม่ได้ แต่สุดท้ายแล้ววันข้างหน้าเธอก็ต้องกลับไปอยู่ดี
ส่วนโจวฉีเซียวกำลังสนใจเธออย่างมาก พอได้ยินว่าเธอจะกลับไป เขาต้องคลั่งขึ้นมาอีกแน่ ถ้าเกิดเขาเสียสติถึงขั้นจับเธอไปทำเป็นตัวอย่างดองจริง ๆ ต่อให้เธอร้องไห้ก็คงไม่มีที่ให้ร้องแล้ว!
ยังไงก็ไม่มีใครรู้ว่าในอนาคตเธอจะเป็นฝ่ายกลับประเทศก่อน หรือเขาจะหมดความสนใจในตัวเธอก่อน
ดังนั้นไม่จำเป็นต้องทะเลาะกันเพราะเรื่องที่ยังไม่แน่นอน