กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 182 เวินหร่าน ให้ของขวัญเธอชิ้นหนึ่ง
เซิงชิงแบกท่อนไม้น้ำหนักสองร้อยจิน เดินขึ้นเขาไปด้วยดวงตาเหม่อลอย
เมื่อเห็นชื่อหน่า ในที่สุดเขาก็ทนไม่ไหว ร้องไห้โฮออกมา
“พี่ชื่อหน่า ช่วยคิดหาทางหน่อยสิ หัวหน้าต้องบ้าไปแล้วแน่ ๆ!”
ชื่อหน่าเองก็แบกท่อนไม้แบบเดียวกันอยู่ แม้จะไม่ได้สิ้นหวังจนพังทลายเหมือนเซิงชิง
แต่เธอก็หอบหายใจอย่างหนัก เหงื่อบนหน้าผากไหลลงมาเข้าตา แสบจนปวดไปหมด
ชีวิตบัดซบแบบนี้อยู่ต่อไปไม่ได้แล้ว!
ด้านหน้า โจวฉีเซียวหยุดลงกะทันหัน น้ำเสียงแฝงด้วยแรงกดดันที่ไม่เปิดโอกาสให้ปฏิเสธ “อยากเพิ่มน้ำหนักอีกไหม?”