ตอนที่ 174 ป่วยแล้ว

ตอนที่ 174 ป่วยแล้ว

แต่โจวฉีเซียวยังพูดไม่ทันจบ เวินหร่านก็กระโดดลงจากพนักเก้าอี้โซฟา แล้วก้าวเดินออกไปข้างนอกโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

โจวฉีเซียวมองแผ่นหลังที่แน่วแน่นั้น

จู่ ๆ เขาก็นึกถึงตอนที่เคยกดเวินหร่านลงบนเตียง

เขาเคยบอกเธอว่า หากยอมเป็นผู้หญิงของเขา เขาจะมอบทุกอย่างที่เธอต้องการให้

เด็กสาวที่แต่เดิมแสร้งทำเป็นประจบเอาใจจึงถูกต้อนจนจนมุม

จนเผยกรงเล็บออกมาเหมือนอย่างตอนนี้

ที่แท้ ความรู้สึกที่เธอมีต่อเขาไม่เคยเปลี่ยนไปเลย

ตั้งแต่ต้นจนจบ เธอเอาแต่พยายามหลบหนีเขาให้ไกลที่สุด…

โจวฉีเซียวก้มลงหยิบซองบุหรี่บนโต๊ะกลาง เคาะออกมาหนึ่งมวนแล้วคาบไว้ที่ริมฝีปาก