ตอนที่ 167 แสร้งโง่

ตอนที่ 167 แสร้งโง่

เวินหร่านรู้สึกว่าการแต่งหน้าสภาพยับเยินของตัวเองน่าจะพอใช้ได้แล้ว จึงลุกขึ้นเตรียมไปหาโจวเซียวเฉิน

แต่ชื่อหน่ากลับขวางเธอไว้

“ระหว่างทางมีหมา”

เวินหร่านเข้าใจได้ทันทีว่ามีคนคอยสะกดรอย

ขณะที่เธอกำลังลำบากใจว่าจะจัดการอย่างไรโดยไม่ให้พวกนั้นรู้ตัว ชื่อหน่าก็รับหน้าที่นี้ไปเอง “ฉันจะให้คนไปจัดการ”

เวินหร่านเอ่ยขอบคุณ ก่อนจะนึกอะไรขึ้นมาได้ “พี่สาวชื่อหน่า ทำให้เป็นธรรมชาติกว่านี้ได้ไหม”

ชื่อหน่านึกขึ้นได้ว่าเวินหร่านต้องการสร้างภาพลักษณ์คุณหนูเอาแต่ใจและไร้สมองต่อหน้าคนนอก

หากจัดการแบบง่าย ๆ ด้วยการตีคนที่สะกดรอยให้สลบ หลังจากนั้นจะต้องทำให้โจวเหยียนหลี่เกิดความระแวดระวังแน่นอน

“วางใจได้ ฉันถนัดเรื่องนี้”