กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 155 เจ้าตัวน้อยของฉันร้อนใจจนร้องไห้แล้ว แกจะปลอบไหม?
โจวฉีเซียวอาจรู้แล้วว่าเวินหร่านฟังไม่เข้าใจ จึงพูดพร้อมรอยยิ้มอีกครั้งว่า “ฉันไม่ได้เอาแต่สนใจความสุขของตัวเองหรอกนะ วางใจได้ ต่อไปฉันจะปรนนิบัติเธอด้วย…”
“โจวฉีเซียว!” เวินหร่านพลันได้สติขึ้นมา
ในที่สุดเธอก็เข้าใจแล้วว่าโจวฉีเซียวกำลังพูดถึงอะไร!
เขากำลังพูดถึงเรื่องที่เธอบันทึกชื่อเขาในโทรศัพท์ว่า【ไอ้ผู้ชายสารเลว】!
เธอรู้ว่าเซิงชิงเคยพูดมั่ว ๆ กับโจวฉีเซียวว่าอะไรทำนองไอ้ผู้ชายสารเลวที่เอาแต่หาความสุขให้ตัวเอง…
แต่คำว่าไอ้ผู้ชายสารเลวของเธอไม่ได้หมายความแบบนั้นสักหน่อย!
ทำไมโจวฉีเซียวถึงจำแต่คำพูดประหลาด ๆ พวกนี้นะ!
เวินหร่านซุกใบหน้าลงกับผ้าห่ม แล้วแสร้งทำเป็นใจเย็นพลางถามเขา “คุณออกไปตั้งแต่เมื่อไรเหรอ?”