กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 147 เจียงจี้ชวนมาแล้ว
เวินหร่านเงยหน้าขึ้นทันที มือทั้งสองข้างสอดเข้าไปใต้ชายเสื้อยืด ลูบกล้ามท้องของเขาแล้วพูดอย่างเจ้าเล่ห์ว่า “ถ้าอย่างนั้น ต่อไปก็จะไม่มีอุ้งเท้าเล็ก ๆ มาลูบกล้ามท้องของคุณแล้ว!”
“จิ๊! อยากโดนจัดการอีกแล้วใช่ไหม?”
โจวฉีเซียวพูดพลางทำท่าจะวางกระทะในมือลง เวินหร่านรีบชักมือกลับ แล้วเปลี่ยนเป็นจับชายเสื้อของเขาแทน
“หิวท้องจะขาดแล้ว! ฉันจะกินสองฟอง!”
“หิวแล้วเหรอ? เมื่อกี้ยังไม่ได้ร้องเพลงไม่ใช่เหรอ?” โจวฉีเซียวพูดพลางยกมุมปากขึ้น รอยยิ้มของเขาทั้งกวนทั้งเถื่อน
เวินหร่านฟังออกว่าเขากำลังล้อเรื่องเสียงท้องของเธอที่ร้องดังสนั่น แก้มจึงขึ้นสีแดงจาง ๆ พร้อมย่นจมูกใส่เขา
แม้โจวฉีเซียวจะพูดแบบนั้น แต่ตอนนี้เขาก็อุ่นกระทะและเทน้ำมันลงไปแล้ว