กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 136 ต่างคนต่างพูด
ยอมแล้ว…
ยอมแล้ว…
เซิงชิงพลันกุมหน้าอกแล้วตะโกนเสียงดังว่า “โอ๊ย! เจ็บจะตายอยู่แล้ว! พวกคุณนี่ร้ายจริง ๆ! ตอนที่หัวหน้ายังไม่กลับมา ฉันจะไม่แตะต้องเวินหร่านแล้ว พอใจหรือยัง!”
เขาตะโกนด้วยอารมณ์ที่พลุ่งพล่านเกินไป ประกอบกับความกระวนกระวายใจต่อฝีมือการแสดงของตัวเอง
ดวงตาทรงเสน่ห์ดอกท้อของเซิงชิงเอ่อคลอด้วยน้ำตาตามปฏิกิริยาทางร่างกาย ดูราวกับว่าเขาถูกทำให้กลัวจริง ๆ
เซิงชิงถูกโจวฉีเซียวพาติดตัวมาด้วยหลังจากมาถึงประเทศหมีเทา
ดังนั้นคนตระกูลโจวจึงไม่มีข้อมูลที่เป็นประโยชน์เกี่ยวกับเขามากนัก
สิ่งที่พวกเขารู้แน่ชัดที่สุดก็คือ เขายังเป็นลูกที่ไม่บรรลุนิติภาวะ
เขามีใบหน้าละเอียดงดงาม เส้นผมสีทองทั้งศีรษะชวนให้คนหวั่นไหว