เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 132 บอกมาสิ? ถูกใจใคร?
โจวฉีเซียวเลิกคิ้ว เจ้าตัวเล็กนี่เดี๋ยวนี้รู้จักใช้แผนเดิม ๆ แล้วสินะ?
ก่อกวนจนเขาโมโหเสร็จก็รีบเอาใจ ทำเป็นหงอ
ค่อย ๆ หยั่งเชิงขีดจำกัดของเขาทีละก้าว
คิดจะกุมจุดอ่อนเขางั้นเหรอ?
เรื่องดี ๆ แบบนั้นไม่มีทางง่ายขนาดนั้น
โจวฉีเซียวกำลังจะช้อนตัวเธอขึ้นมาขยี้สักสองที แต่เซิงชิงที่หันหน้าเข้าผนังก็ตะโกนเสียงดังลั่นขึ้นมา “พี่สาวเสี่ยวหราน! ผมยังไม่ได้พูดอะไรเลย! จะไปรบกวนพี่ได้ยังไง! เป็นเสียงหัวหน้าที่เอาแต่บ่นพึมพำอยู่ตรงนั้นต่างหาก! เขาเป็นคนเสียงดัง!”
เขาอยากจะบอกว่าหัวหน้ากำลังพล่ามไม่หยุดอยู่ตรงนั้น แต่ก็ไม่กล้า……
เวินหร่านชะงัก ก่อนกดใบหน้าลงกับผ้าห่มจนแทบหลุดหัวเราะออกมา เธออดกลั้นอยู่ครู่หนึ่ง แล้วจึงพูดคล้อยตามเขา “ใช่ ๆ ฉันใส่ร้ายนายเอง นายเป็นคนดี!”