กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 120 เธอดุมากจริงๆ ฉันกลัวแล้ว พอใจหรือยัง!
ดุแค่ไหนกัน…
เวินหร่านไม่คิดเลยว่าโจวฉีเซียวจะถามออกมาตรง ๆ
เธอ…เธอก็ไม่เคยโมโหเลยนี่!!
เวินหร่านยืนอยู่บนโซฟา กัดริมฝีปากล่าง พลางกวาดสายตามองโจวฉีเซียวตั้งแต่หัวจดเท้า
ถ้าจะลงไม้ลงมือ เธอสู้เขาไม่ไหวแน่นอน
ส่วนจะร้องไห้ วันนี้เธอก็ร้องมามากเกินไปแล้ว ตอนนี้ร้องไม่ออกแล้ว
เวินหร่านเหลือบมองด้วยหางตา โซฟาก็กว้างพอ…
เธอจึงทิ้งตัวนอนหงายไปด้านหลังเสียเลย
หืม?!