ตอนที่ 112 แยกทางกัน ต่างคนต่างอยู่ดี

ตอนที่ 112 แยกทางกัน ต่างคนต่างอยู่ดี

แต่ในเวลานี้ เมื่อเวินหร่านนอนซบอยู่ในอ้อมแขนของเขา ฟังเขาพูดเรื่องไร้สาระต่าง ๆ อีกครั้ง จู่ ๆ เธอก็รู้สึกว่าก้อนหินที่กดทับอยู่ในใจได้แตกสลายลงแล้ว

ใช่แล้ว เธอยังอายุเท่าไรเอง ต่อจากนี้เธอยังจะได้พบผู้คนอีกมากมายหลายรูปแบบ

ไม่เป็นไร!

เธอสูดจมูกแล้วให้กำลังใจตัวเอง

มันไม่เป็นไรจริง ๆ!

คุณตาเชื่อถือไม่ได้ ไม่เป็นไร

พี่ชายจี้ชวนเชื่อถือไม่ได้ ก็ไม่เป็นไรเหมือนกัน

เธออยู่คนเดียวก็ได้!

เมื่อคิดได้เช่นนั้น เวินหร่านก็ขยับตัวเบา ๆ แล้วเงยหน้าขึ้น