กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 106 เวินหร่านจากไป
ชื่อหน่าทิ้งตัวนั่งลงบนพื้นเสียเลย เธอยกมือขึ้นนวดท้อง
โชคดีที่หัวหน้าเก็บแรงเอาไว้ ไม่อย่างนั้นถ้าเขาเตะเต็มแรง เธอคงกระเด็นไปไกลแล้ว
ชื่อหน่าเงยหน้าขึ้น “เห็นไหม ปกติคุณก็พูดกับคุณผู้หญิงแบบนี้ทุกวัน”
ความหมายแฝงก็คือ
คนสวยตัวน้อยคงชอบให้เขาด่าจริง ๆ สินะ!
ฟังคุณบ่นจู้จี้ทุกวันแล้วยังจะชอบคุณอีกเหรอ?
ชื่อหน่าครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง สุดท้ายก็อดทอดถอนใจไม่ได้ “ฝีปากร้ายของฉันยังไม่ถึงหนึ่งในสามของหัวหน้าเลย!”
โจวฉีเซียวได้ยินเช่นนั้นก็ยืนนิ่งอยู่กับที่โดยไม่พูดอะไร
บนโลกนี้ไม่มีใครที่คู่ควรให้เขาใส่ใจเลย