ตอนที่ 97 เซอร์ไพรส์วันเกิดของเธอมีแต่ตกใจ ไม่มีดีใจเลยจริงๆ

ตอนที่ 97 เซอร์ไพรส์วันเกิดของเธอมีแต่ตกใจ ไม่มีดีใจเลยจริงๆ

เวินหร่านสะดุ้งเฮือกด้วยความตกใจ ก่อนจะส่ายหน้าเบา ๆ “ฉันยอมตายดีกว่ายอมแพ้!”

โจวฉีเซียวเอื้อมมือขึ้นขยี้ศีรษะเธอทีหนึ่ง แล้วพูดอย่างไม่เห็นด้วย “ชีวิตสำคัญที่สุด ต่อให้ถูกทำร้ายก็ต้องมีชีวิตอยู่ดี ๆ พ่อจะให้แก…”

คำว่า ‘ล้างแค้น’ วนอยู่บนริมฝีปากของโจวฉีเซียวรอบหนึ่ง เขาขมวดคิ้วเล็กน้อย ในเมื่อมีเขาอยู่ทั้งคน จะปล่อยให้เวินหร่านถูกใครรังแกได้อย่างไร

เขาขยี้ศีรษะเธออีกครั้งแบบไม่เบามือนัก “เดี๋ยวให้ชื่อหน่าหาปืนที่ถนัดมือมาให้ ต่อไปใครรังแกเธอก็ยิงมันให้ตาย”

เวินหร่านไม่เข้าใจว่าทำไมบทสนทนาถึงวกกลับมาถึงเรื่องนี้อีก เธอกะพริบตาปริบ ๆ แล้วพูดตามความจริง “ผิดกฎหมาย”

ครั้งแรกที่เธอยิงคนก็เพราะสถานการณ์บีบบังคับ เป็นการป้องกันตัวโดยชอบด้วยกฎหมาย

แต่ถ้าพกปืนติดตัวแบบนี้ เธอไม่อยากติดคุกหรอก