กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 87 ด่าเขาครบตั้งแต่ต้นจนจบจริงๆ!
ขณะที่ชื่อหน่าถือเทปใสเข้ามา
เธอก็เห็นโจวฉีเซียวกำลังนั่งอยู่หน้าโต๊ะ คาบบุหรี่ไว้ในปาก พลางขมวดคิ้วมองเศษกระดาษที่กำอยู่ในมือ
มือของชายหนุ่มใหญ่โตมาก ขณะที่เศษกระดาษกลับเล็กนิดเดียว
แววตาของเขาเต็มไปด้วยความรำคาญ แต่ก็ยังคงตั้งใจแยกแยะเศษกระดาษแต่ละชิ้นอย่างละเอียด
ท่าทางระมัดระวังราวกับเป็นคนละคน
ในชั่วขณะที่เถ้าบุหรี่ดรอปลงมา โจวฉีเซียวก็ลุกขึ้นยืนตามสัญชาตญาณ
เมื่อเห็นเศษกระดาษถูกแรงลมจากการเคลื่อนไหวของตัวเองพัดจนกระจัดกระจาย เขาก็สบถเสียงต่ำ
เขาดับบุหรี่ กำหมัดทุบลงบนโต๊ะอย่างแรง พักสงบสติอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะนั่งลงแล้วเริ่มต่อเศษกระดาษใหม่
ภาพนั้นทั้งน่าขันและน่าเวทนา