กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 66 เจ้าตัวน้อย เลี้ยงปลาอยู่เหรอ?
โจวฉีเซียวสบเข้ากับสายตาของเวินหร่าน จู่ ๆ ก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้
ในชั่วขณะที่ยกมุมปากยิ้มบาง ๆ เขาก็ก้มลงจูบกระดาษห่อลูกอมที่เพิ่งสัมผัสมุมปากของเธอเมื่อครู่
ตั้งแต่ต้นจนจบ ดวงตาคู่นั้นจับจ้องเวินหร่านไม่วางตา
รูม่านตาสีฟ้าเข้มยิ่งลุ่มลึก เปี่ยมเสน่ห์ราวกับวังวนที่ชวนให้คนหลงใหล ระลอกคลื่นซ้อนทับกันจนสั่นไหวไปถึงมโนจิต
ในชั่วขณะที่กระดาษห่อลูกอมตกลงพื้น เสียงทุ้มเย้ายวนก็ดังขึ้น
“เจ้าตัวน้อยอดทนไปก่อน ต่อไปสามีจะใช้ของที่ใหญ่กว่าและดีกว่านี้ป้อนให้เธอจนอิ่ม”
ถ้าเมื่อครู่นี้เธอแค่หน้าแดงจนร้อนผ่าว ตอนนี้เวินหร่านรู้สึกเหมือนทั้งตัวกำลังจะระเหยขึ้นมา สมองราวกับถูกเผาจนสับสนไปหมด