กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 61 ที่นี่คงไม่มีพี่ชายคนไหนอีกหรอกนะ?
เมื่อโจวฉีเซียวเห็นเด็กสาวเป็นแบบนี้ ก็เกิดสนใจขึ้นมา เขาคว้ามือที่กำแน่นเป็นหมัดของเธอไว้
เขาวางมือนั้นไว้ในมือแล้วค่อย ๆ คลึงให้คลายออก นิ้วโป้งบดลงบนรอยฟันเล็ก ๆ รูปพระจันทร์เสี้ยวที่เธอใช้เล็บจิกจนเป็นรอย
เด็กสาวคนนี้นุ่มนิ่มเหมือนก้อนแป้งแท้ ๆ แต่กลับใจร้ายกับตัวเองไม่น้อยเลย
ฝ่ามือแดงไปหมดแล้ว
โจวฉีเซียวถามขึ้นอย่างเกียจคร้าน “เป็นอะไร?”
ตอนแรกเวินหร่านตกใจจนเหงื่อเย็นผุดไปทั้งตัว แต่เมื่อรู้สึกว่ามือของตัวเองถูกมือใหญ่แสนอบอุ่นกอบกุมไว้ เธอก็ค่อย ๆ สงบลง