ตอนที่ 52 ดื่มสุราคลายทุกข์

ตอนที่ 52 ดื่มสุราคลายทุกข์

เวินหร่านไม่ได้ตอบทันที แต่หันหลังกลับไปนั่งลงบนเก้าอี้เอนนอนตัวกว้าง

แม้ตอนนี้การมีชีวิตรอดจะเป็นสิ่งสำคัญที่สุด แต่หัวใจของเธอก็ไม่ได้ทำจากเหล็ก

การขดตัวให้เล็กลงอีกหน่อยทำให้เธอรู้สึกปลอดภัยขึ้น

ตอนนี้เธอต้องปลอบโยนและมอบพละกำลังให้ตัวเอง

โจวฉีเซียวก้มมองเด็กสาวตัวเล็กที่นั่งขดเป็นก้อนอยู่ตรงนั้น สีหน้าของเขาเต็มไปด้วยความขบขัน ไม่มีความรู้สึกผิดแม้แต่น้อย

ยังไง ถูกเขาเตือนเข้าเลยนึกขึ้นได้ว่าพ่อตัวเองตายแล้วงั้นเหรอ

นี่กำลังจะเริ่มปลุกปั้นอารมณ์เศร้าสินะ

หลังจากนั่งลง เวินหร่านเรียบเรียงคำพูดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนเงยหน้ามองโจวฉีเซียว

“ไม่ใช่ว่าฉันไม่เสียใจ เพียงแต่อาจเตรียมใจไว้ตั้งแต่ครึ่งปีก่อนแล้ว”