กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 46 นวด
เวินหร่านอยากถามมาก แต่ก็กลัวว่าคำพูดใดคำพูดหนึ่งจะทำให้ชายที่ตอนนี้อารมณ์ค่อนข้างดีหงุดหงิดขึ้นมา
เธอจึงนั่งยอง ๆ อยู่ที่เดิมอย่างว่าง่าย ดวงตากลมโตจับจ้องเขาไม่วางตา
เพราะวิกฤตคลี่คลายแล้ว สีหน้าที่เดิมทีสิ้นหวังและเหม่อลอยก็กลับมามีชีวิตชีวา เต็มไปด้วยคำถาม
ตอนนี้ชายหนุ่มหลับตาอยู่ ราวกับมีวิชาอ่านใจ
มือใหญ่ทิ้งลงบนอ้อมแขนของเธอ น้ำเสียงเนิบช้า “ถ้าไม่ล้างให้สะอาด หรือจะให้กรงเล็บสกปรก ๆ ของเธอมานวดบนตัวฉันมั่ว ๆ?”
ระหว่างพูด ชายหนุ่มก็ตบต้นขาของเธอเบา ๆ
“นวดแขนข้างนี้ก่อน”
ที่แท้ก็จะให้นวดนี่เอง!
ความไม่สบายใจที่หลงเหลืออยู่พลันเป็นควันจางเมฆสลายในชั่วพริบตา มุมปากของเวินหร่านยกขึ้นเล็กน้อย ก่อนจะรีบกดลงอย่างรวดเร็ว