กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย คุณแม่นักแปล
ตอนที่ 42 ฉันก็คือโจวฉีเซียวไง!
เวินหร่านกะพริบตาอย่างไม่เข้าใจ เธอไม่ได้นอนกับชื่อหน่า แล้วจะให้นอนกับใคร
ไม่สิ!
เธอลืมไปได้ยังไง ตอนนี้เธอเป็นคนรักลับของผู้ชายคนนี้
แถมยังอยู่ในอาณาเขตปกครองของเจี่ยปาเวย เธอต้องนอนกับผู้ชายคนนี้อยู่แล้ว!
“ฉัน ฉันนอนดิ้นน่ะ ที่รัก ถ้าคุณเหนื่อยเกินไป ฉันกับชื่อหน่า…” ยิ่งพูด เวินหร่านก็ยิ่งรู้สึกเย็นวาบไปทั่วแผ่นหลัง เธอเลียริมฝีปากอย่างประหม่า “ฉัน ฉันนวดให้คุณดีไหม นวดเสร็จแล้วค่อยนอน จะได้ไม่เหนื่อย”
หลังพูดจบ เวินหร่านก็เงยหน้าขึ้น เผยรอยยิ้มว่าง่ายเอาใจ
ในใจ: oo ฮือ ๆ…